Pandemi nedeniyle kapalı kalınca, Engin Akyürek ile Netflix üzerinden Kara Para Aşk'ta "tanıştım". Performansı beni o kadar etkiledi ki, yorulmadan tüm çalışmalarını aradım. Bütün filmlerini ve dizilerini izledim. Araştırmalarım yoluyla Türkçe olarak dijital formatta satın aldığım Sessizlik kitabını öğrendim. Daha sonra İspanyolca versiyonunu (Silencio) aldım. O andan itibaren, bu benim için büyük aktör ve yazarın kişiliğinin sürekli bir keşfi olmuştur. O zamandan beri her gün bazı çalışmalarını izlemem veya kısa öykülerinden birini okumam gerekti. Engin'le "ilişkim" bu noktada bir yakınlık hissiyle başlıyor. Hikayeleri ne kadar çok okursam (olağanüstü hayal gücünün ve yaratımının bir ürünü) ve onu dizilerde ne kadar çok izlersem (birbiri ardına, tekrar ve tekrar), tıpkı "hayranlar değil, arkadaşlar" dediği gibi, bana o kadar yakın olduğunu hissediyorum. Oynadığı karakterlere kendinden o kadar çok şey veriyor ve o kadar gerçek ki, dramaları ve mutlu anları onunla yakın bir arkadaşmış gibi yaşamamı sağlıyor. Bana birdenbire onunla tanışabileceğimi hissettiriyor, belki sokakta, köşede ya da bir kafede çay içerken.